TentoonstellingenBeneden Peil (tentoonstelling)

image

Description

Groepsportretten 2000

  • Lokatie
    De Zonnehof, Amersfoort
  • Date
    2000-05-28
  • Website

OntwerpenBeneden peil

Description

Uitbreiding paviljoen De Zonnehof

  • Program
    Tentoonstellingsruimte
  • Client
    De Zonnehof, centrum voor moderne kunst
  • Team
    Theo Hauben
    Marco Vermeulen
    Joep Smeets
  • In samwerking met
    Martijn Honselaar, Joep Mol, Paul Peters
  • Lokatie
    Amersfoort, De Zonnehof
  • Area
    3500 m2
  • Date
    2000-05-28

Beneden Peil
Uitbreiding De Zonnehof

Eens werd het Rietveld paviljoen idyllisch omzoomd door een lommerrijk park dat zich achter villa De Zonnehof uitstrekte. Begin jaren zestig werd de flora en fauna echter verjaagd door ronkende Kevers en het paviljoen werd overschaduwd door kantoren. Er is een diffuus binnenterrein ontstaan en het paviljoen is, haar geprezen schoonheid ten spijt, een van de dozen geworden. Het paviljoen is in 1959 gebouwd als tentoonstellingsruimte en huisvest De Zonnehof, het centrum voor moderne kunst. In Amersfoort is er behoefte aan een groter en completer centrum voor moderne kunst en De Zonnehof wil daarom uitbreiden met zo�n 3.500m2. Dit betekent verzevenvoudiging van het huidige gebouw! Op het plein is geen ruimte voor deze aanbouw zonder het bestaande paviljoen te overheersen.

Door het maaiveld plaatselijk ruim 20 meter te verlagen ontstaat er ruimte voor een kubusvormige uitbreiding van kunstgras. Deze afgeronde zwerfkei wordt losgehouden van de wanden en de vloer van de bak, waardoor er een sublieme ruimte onder ontstaat, waarin het gewicht voelbaar wordt. De klont onder de grond wordt als zodanig behandeld en naar hartelust uitgehold, gekliefd, doorboord en geschaafd, met als resultaat grotten, spelonken, schachten en tunnels. Maar doordat het plein onder het gebouw doorbeweegt blijft het in het midden of het hier gaat om een ondergronds berglandschap of een bovengronds mijnenstelsel. Daar komt bij dat de massa zich ook niet gedraagt als een gebouw met eenduidige afbakening van het interieur. Het is eerder een schakeling van expositiepaviljoens in een weelderige driedimensionale tuin, waarbij de bezoeker zich voortdurend van binnen naar buiten kan bewegen. Het vroegere park is als het ware opgefrommeld tot een groene prop en vormt nu de voortuin van het Rietveldpaviljoen. De Zonnehof is getransformeerd van paviljoen in park tot park met paviljoens.

PublicatiesLoodvrij

Description

Groepsportretten 2000

  • Team
    Theo Hauben
    Marco Vermeulen
    Joep Smeets
  • Date
    2000-04-16
  • Editors
    Urban Affairs
  • Publisher
    Publication in own management
  • Author(s)
    Urban Affairs, Martijn Honselaar, Paul Peters, Joep Mol

OntwerpenParkeertaferelen

Description

Parkeeroplossingen voor historisch centrum

  • Program
    3.100 Parkeerplaatsen
  • Client
    Architectuur Centrum Hoorn, Gemeente Hoorn Sector Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu
  • Team
    Marco Vermeulen
    Theo Hauben
    Joep Smeets
    Rick Eysbouts
    Bas van Bolderen
  • In samwerking met
    Martijn Honselaar, Joep Mol, Paul Peters
  • Lokatie
    Hoorn Centrum
  • Area
    111000 m2
  • Date
    2000-04-16

Zestig procent van de gebouwen in het Japanse Holland Village zijn een kopie van gebouwen uit de binnenstad van Hoorn. Ook van het origineel wordt momenteel een attractie gemaakt. Om de historische illusie te waarborgen, wordt de moderne realiteit zoveel mogelijk uit de binnenstad verbannen. Auto's worden daarbij systematisch uit het straatbeeld geëpileerd. Tegelijkertijd dient de binnenstad uit economisch oogpunt goed bereikbaar te blijven. De negen ontworpen parkeertaferelen tonen romantische parkeergelegenheden die een waardevolle aanvulling vormen op de openbare ruimte van de Hoornse binnenstad.

1. Buckeltransferium
Door het aanbrengen van een lichte profilering in het asfalt wordt het mogelijk om ongehinderd over de andere auto's heen van de film te genieten. Het schubbenlandschap is verrijkt met enkele skatevoorzieningen.

2. Onderwater parkeren
De arriverende automobilist duikt in feite het water in en komt terecht in een tweelaags parkeergarage. Als voetganger wordt hij vervolgens naar buiten geleid door een groene gloed en de geur van gras van het omlaaggevouwen Stationspark.

3. Showroom
Een autolift parkeert de auto zonder inzittenden, waardoor verkeersruimte overbodig wordt en een efficiënte verdiepingshoogte van 1,5 meter voldoet. Uitzondering hierop wordt gevormd door enkele dubbelhoge ruimtes die ingericht zijn als motelkamer.

4. Hoornsche Hop
Een romantische plek voor automobilist en voetganger. Door het bestaande grasveld over de weg heen te trekken wordt het uitzicht voor beiden toegankelijk zonder dat ze elkaar storen. De automobilist kan een romantisch tochtje maken langs de kust en zijn auto desgewenst direct aan het water parkeren.

5. Visafslag
Een weg vertakt zich tot een stelsel van doodlopende wegen die uitmonden in parkeerplaatsen die terugkijken op Hoorn. Deze parkeerhaven zal gebruikt worden door de nieuwe generatie Hoornse vissers die vanaf de motorkap hun hengel willen uitwerpen.

6. Pretparkeren
Aan het zandpad zijn een aantal super-de-luxe parkeerplaatsen geplaatst. Parkeren is hier doel op zich geworden. De zuidwestelijk georiënteerde houten vlonders vervormen van parkeerdek naar kleedcabine naar douchebak naar duikplank en zonneterras.

7. Sandwich parkeren
Door de parkeerplaatsen over elkaar heen te schuiven, kan de stoep verbreed worden. De autoweg wordt opgeknipt in twee éénrichtingsstraten die de parkeervoorziening over het hele traject begeleiden en de parkeerplaatsen onder visgraat toegankelijk maakt.

8. Vuurtoren
Bezoekers kunnen hier op spectaculaire wijze hun auto achterlaten. Bij iedere draai verruimt zich het uitzicht over het Markermeer en West Friesland. Als de avond is gevallen zullen de rondcirkelende auto's met hun breedstralende koplampen tot in Amsterdam te zien zijn.

9: Hoornse Schans
Arriverende auto's worden door de zwaartekracht afgeremd alvorens te parkeren op en onder deze schans. De garage reikt tot over het bestaande schoolgebouw, zodat er panoramadek wordt gevormd dat uitzicht biedt op de historische binnenstad. Bij het verlaten van de garage worden de auto,s langszij uitgespuwd.

OntwerpenZeezicht

Description

Luchtig appartement voor een single

  • Program
    Woonruimte
  • Client
    A.J.C. Bartels
  • Team
    Marco Vermeulen
    Theo Hauben
  • Lokatie
    Eindhoven, De Regent
  • Area
    120 m2
  • Date
    2000-04-01

In het appartement zijn alle tussenwanden weggebroken waardoor er een continue ruimte ontstaan is. Het is niet langer in kamertjes vastgelegd waar geslapen en waar geleefd moet worden; bed en bank zijn voortaan uitwisselbaar. In samenspraak met de opdrachtgever zijn bestaande patronen en conventies in het wonen uitgekleed en ondervraagd.

Ontspannen in bad gaan vindt doorgaans plaats in een benauwde ruimte met uitzicht op een wasbak en een toilet. Het verplaatsen van het bad naar een andere ruimte levert nogal wat (leiding)technische problemen op. Er is echter een andere plek in de woning waar voorzieningen ten behoeve van warm water, afvoer en afzuiging ook aanwezig zijn: de keuken. Het ontwerp voor een zogenoemd aanrechtbad heeft gestalte gekregen in een bijna zes vierkante meter grote granieten slachttafel met een spoelbak, een kookplaat en een ligbad. De oven heeft een centrale plek in de ruimte gekregen en vervult de rol van open haard. De kraan kan zowel in de spoelbak als in het bad gericht worden. Een synthese tussen badkamer en keuken betekent een definitieve breuk met de conventionele plattegrond en daagt de bewoner uit in zijn woongedrag. Alledaagse handelingen worden in een nieuwe context geplaatst en leiden tot onvoorspelbare taferelen. Heerlijk genieten van het uitzicht vanuit het bad en ideaal voor totale ontspanning tijdens de afwas.

Uiterlijk en kleding spelen een zeer belangrijke rol in het publieke leven van de bewoner; zijn kleren zijn heilig voor hem. Een kledingkast die net zo breed en diep is als hij hoog is, wordt vrij in de ruimte gezet. Hierdoor ontstaat er een heiligdom, waar de bewoner zowel in rond als rondom kan lopen. Twee tegenover elkaar gelegen zijden van de kubus zijn ingevuld met levensgrote scharnierende spiegels die de blik periscopisch verplaatsen. Als in een winkel kan de bewoner zijn kleding uitzoeken en desgewenst een complete transformatie ondergaan.

Bergruimte is geconcentreerd in een tien meter lang dressoir van multiplex. Het meubel vormt een aaneenschakeling van meerder soorten kasten waaronder een servieskast, een linnenkast en een boekenkast. Onderscheid tussen deze kasten wordt gemaakt in de wijze waarop ze geopend worden; de deurtjes kunnen onder meer kleppen, scharnieren en vouwen. Iedere combinatie van geopende kasten levert een nieuwe plastiek op.