De realisatie van de wijk Céramique aan de oostzijde van de Maas in Maastricht heeft een grote impact gehad op hele stadsdeel Wyck (spreek uit als Wiek). Het gebied tussen het station en de rivier is in hoog tempo opgeknapt en de laatste jaren zijn een groot aantal nieuwe boetieks en horecagelegen verschenen. Ook hebben een aantal bestaande ondernemers hun pand aangepast aan het nieuwe modieuze imago van de wijk. De smalle Wycker Brugstraat wordt aangeprezen als het hart van -rive droite-. In deze straat zijn een groot aantal chique winkels, hippe cafés, trendy restaurants en designhotels geconcentreerd.
Halverwege de Wycker Brugstraat ligt een pleintje. Op dit pleintje staan naast enkele banken en bomen, één klok, één terras, één bloemenkiosk en één shoarmatent. Althans, Musti Döner Kebab stond hier tot een aantal weken geleden. Op last van de gemeente heeft deze ondernemer het pleintje moeten verlaten. De kebabzaak zorgde niet voor overlast, maar de handel en de uitstraling van de kiosk paste volgens de gemeente niet meer op deze plek. De mobiele unit is van het plein afgerold en een paar honderd meter verplaatst. De kebabzaak staat nu voor het busstation. Ook de café-eigenaar en de bloemenverkoper op het pleintje zijn inmiddels verzocht om iets aan het terrasmeubilair en de kiosk te doen. Anders kunnen zij ook vertrekken van het pleintje. Een plein waar alleen de wijzers van de klok bewegen voldoet schijnbaar beter aan het wensbeeld dan de bestaande activiteiten op het plein.
Sinds het luxe modemerk Hermès haar deuren heeft geopend op het pleintje in Wycker Brugstraat en is begonnen met de verkoop van zijde sjaals en stropdassen, wordt het upgraden van Wyck niet meer met een Franse slag gedaan. Voorvarend wordt de noodzakelijk geachte verdere opvijzeling van de wijk doorgezet. Citymarketeers en gemeenteambtenaren drijven dwangmatig het gewenste Franse profiel door, maar de schijnheiligheid is groot. In de Wycker Brugstraat kun je een fleece-trui kopen in de ANWB winkel, een hamburger eten bij McDonald’s, een bier drinken in de Irish Pub en vind je vast iets bij Christine le Duc dat bij je past. Deze laatste winkel klinkt wel lekker Frans, maar wij moeten toch constateren dat al deze zaken qua producten maar ook qua vormgeving net zo min passen in de wijk. Citymarketeers en gemeenteambtenaren hoor je hier niet over, maar een typische Nederlandse kebabzaak of bloemenkiosk en een doodgewoon terras met rieten stoelen past niet in hun beleving.
De gemeente stelt zich op als beheerder van een shopping mall. Het uitsluiten van ongewenste activiteiten, personen en bedrijven is een doel op zich geworden. Alles om het concept van -rive droite- te bewaken. De huidige kwaliteiten van de straat worden niet goed gezien. Juist de combinatie van luxe shops en winkels voor dagelijkse boodschappen maakt de straat bijzonder. De diverse programma’s voor verschillende doelgroepen moeten juist worden gekoesterd en waarnodig versterkt. Dit kunnen ondernemers zelf wel en daar zijn citymarketeers en gemeenteambtenaren niet voor nodig. Hermès is in Maastricht, maar of het tot betere nering leidt voor iedereen is maar de vraag. Tot wie moeten ondernemers zich eigenlijk wenden als Hermes, de god van de handel, het laat afweten?
