Description

Masterplan Waterrijk Meerhoven

  • Program
    1.500 woningen
  • Client
    Gemeente Eindhoven Dienst Stedelijke Ontwikkeling en Beheer
  • Team
    Ana Maria Ribeiro Lopes
    Marco Vermeulen
    Theo Hauben
    Rob Kotte
    Michel van der Velden
    Stijn Kemper
  • Lokatie
    Eindhoven, Meerhoven
  • Area
    500000 m2
  • Date
    2003-07-06

De analyse van de locatie schetst de aanwezigheid van een tweetal ruimtelijk fysieke systemen die van belang zijn voor de stedenbouwkundige uitleg van Waterrijk. Enerzijds is er de directe aantakking op het hoofdwegennetwerk waardoor de wijk in goede verbinding staat met voorzieningen en werkplekken. Anderzijds is er het groene park dat de locatie een bijzondere verblijfskwaliteit kan geven. In analogie met het menselijk lichaam dient de infrastructuur de wijk te doorbloeden, terwijl een groene long de wijk van zuurstof voorziet. Beide systemen, representeren verschillende werelden. Het wegenstelsel maakt uitwisseling mogelijk tussen Waterrijk en de moderne, globale realiteit van geld verdienen en consumeren. Het groene 'stelsel' daarentegen waarborgt de 'genius loci' en biedt de mogelijkheid tot ontspanning en introspectie. Beide systemen zijn van even groot belang voor een vitale woonomgeving. Het uitgangspunt is dan ook om alle woningen in directe verbinding te stellen met beide systemen. Feitelijk bevinden alle woningen zich dan altijd op de grens tussen infrastructuur en groen. Hiermee vormt zich tevens met leidmotief voor verdere uitwerking.

Door het voorgestelde centrale park in het masterplan op een aantal plekken het plangebied in te trekken neemt de lengte van de parkrand aanzienlijk toe. Vanuit tegenovergestelde richting worden de wegen tussen de groene lobben in geleid. Om het contactoppervlak tussen de woningen en het groen nog verder te vergroten kan de groenstructuur vervolgens worden verfijnd. Het park vertakt in ruimtelijk interessante grote en kleinere groene ruimtes die naar de individuele tuinen leiden. Om de woningen bereikbaar te houden vertakt ook de infrastructuur op een gelijksoortige wijze. De A2 splitst uiteen in hoofdwegen, subwegen en mondt uiteindelijk uit in individuele opritten.